esaborío po polsku

Charakterystyczne dla dialektu andaluzyjskiego. Opisuje osobę bez wdzięku (salero), gderliwą lub mało towarzyską.

• No seas esaborío y ven a tomar algo con nosotros.

  Nie bądź taki oschły i chodź napić się czegoś z nami.

• Tu primo siempre parece muy esaborío.

  Twój kuzyn zawsze wydaje się bardzo oschły.

• El camarero nuevo es un poco esaborío.

  Nowy kelner jest trochę niesympatyczny.

• Ayer tu amigo estuvo bastante esaborío durante la cena.

  Wczoraj twój kolega był dość bez życia podczas kolacji.

• No quiero trabajar con gente tan esaboría en la oficina.

  Nie chcę pracować w biurze z tak niesympatycznymi ludźmi.

• Pese a su trato esaborío y distante, demostró una lealtad encomiable hacia todos sus compañeros.

  Mimo swojego oschłego i zdystansowanego obejścia wykazał się godną pochwały lojalnością wobec wszystkich swoich kolegów.

• La crítica tachó al protagonista de esaborío por carecer de pasión en sus intervenciones dramáticas.

  Krytyka uznała protagonistę za bezbarwnego z powodu braku pasji w jego dramatycznych kwestiach.

Używane w odniesieniu do ludzi, często z rodzajnikiem nieokreślonym.

• El nuevo novio de Marta es un esaborío que no habla con nadie.

  Nowy chłopak Marty to mruk, który z nikim nie rozmawia.

• Ese chico nunca sonríe, es un esaborío.

  Tamten chłopak nigdy się nie uśmiecha, to sztywniak.

• Mi jefe es un esaborío sin amigos.

  Mój szef to mruk bez przyjaciół.

• Invitamos a su vecino, pero resultó ser un completo esaborío.

  Zaprosiliśmy jego sąsiada, ale okazał się kompletnym nudziarzem.

• No salgas con ese esaborío porque te vas a aburrir.

  Nie wychodź z tym sztywniakiem, bo będziesz się nudzić.

• Aquella tertulia literaria fracasó porque el moderador resultó ser un esaborío incapaz de animar el debate.

  Tamto spotkanie literackie poniosło klapę, ponieważ moderator okazał się sztywniakiem niezdolnym do ożywienia dyskusji.

• Nadie soporta a ese esaborío, siempre ensimismado y ajeno a las celebraciones del vecindario.

  Nikt nie znosi tego mruka, wiecznie pogrążonego w sobie i obojętnego na sąsiedzkie świętowanie.