el berrinche po polsku

Słowo to opisuje sytuację, w której ktoś (najczęściej dziecko) traci panowanie nad sobą, krzyczy i płacze, aby coś wymusić lub wyrazić frustrację.

• El niño hizo un berrinche en el supermercado porque quería dulces.

  Dziecko zrobiło scenę w supermarkecie, bo chciało słodycze.

• No me vengas con berrinches ahora, que ya eres mayor.

  Nie urządzaj mi tu teraz histerii, jesteś już dorosły.

• El niño hace un berrinche grande.

  Chłopiec urządza wielki napad złości.

• Mi hija tiene un berrinche ahora.

  Moja córka ma teraz napad złości.

• Si no duerme la siesta, siempre monta un berrinche.

  Jeśli nie zdrzemnie się w dzień, zawsze urządza scenę.

• Tras calmar el tremendo berrinche de su hijo, la madre suspiró con alivio.

  Uspokoiwszy potężną histerię syna, matka westchnęła z ulgą.

• El ministro desestimó las críticas de la oposición calificándolas de simple berrinche político.

  Minister zlekceważył krytykę opozycji, określając ją mianem zwykłego politycznego focha.