RZECZOWNIKczęstość: dość częste

el descaro po polsku

desˈkaɾo

rodzajnik
el

co znaczy el descaro

  1. bezczelność, tupet, zuchwałość, czelność

    brak wstydu, zuchwałość

    Używane do opisania zachowania pozbawionego szacunku lub wstydu; często odnosi się do kogoś, kto robi coś niewłaściwego w sposób jawny i bez poczucia winy.

    • ¡Qué descaro tienes al pedirme más dinero!

      Co za bezczelność z twojej strony, żeby prosić mnie o więcej pieniędzy!

    • Me mintió en la cara con un descaro increíble.

      Okłamał mnie prosto w twarz z niesamowitym tupetem.

    • Tu hermano habla con mucho descaro.

      Twój brat mówi z wielką bezczelnością.

    • No tolero el descaro en mi casa.

      Nie toleruję bezczelności w moim domu.

    • El empleado respondió con descaro y el jefe lo despidió.

      Pracownik odpowiedział z bezczelnością i szef go zwolnił.

    • Ayer tuvo el descaro de mentirme en la cara.

      Wczoraj miał czelność okłamać mnie prosto w twarz.

    • El ministro negó las acusaciones de corrupción con un descaro que indignó a toda la prensa.

      Minister zaprzeczył oskarżeniom o korupcję z bezczelnością, która oburzyła całą prasę.

    • Miraba fijamente a los jueces con absoluto descaro, fingiendo no comprender la gravedad del delito cometido.

      Wpatrywał się w sędziów z absolutnym tupetem, udając, że nie rozumie powagi popełnionego przestępstwa.

Zwroty

  • ¡Qué descaro!

    Co za bezczelność!

  • tener el descaro de

    mieć czelność (coś zrobić)

  • con descaro

    bezczelnie, z tupetem

Synonimy

  • insolenciabezczelność

    bardziej obraźliwy i wyzywający ton, podkreśla brak szacunku

  • atrevimientozuchwałość

    bardziej neutralne, często oznacza śmiałość lub odwagę, niekoniecznie negatywnie

  • caraduratupet

    potocznie, bezczelność połączona z tupetem, często z uśmiechem lub bez skrępowania

  • sinvergüenceríabezwstydność

    skłonność do bycia bezwstydnym, bardziej o postawie lub zachowaniu niż o jednym czynie

Antonimy