CZASOWNIKczęstość: częste

carecer po polsku

kaɾeˈθeɾ

typ
nieprzechodni
odmiana
nieregularny (carezco)
rekcja
carecer de

co znaczy carecer

  1. nie posiadać, cierpieć na brak, brakować

    brak

    Zazwyczaj występuje z przyimkiem 'de' przed rzeczownikiem określającym brakujący element.

    • El informe carece de pruebas suficientes.

      Raport nie posiada wystarczających dowodów.

      formalny

    • Muchos niños en el mundo carecen de agua potable.

      Wiele dzieci na świecie cierpi na brak wody pitnej.

    • Sus palabras carecen de sentido.

      Jego słowa nie mają sensu.

    • Esta casa carece de agua caliente hoy.

      W tym domu brakuje dziś ciepłej wody.

    • Mi abuelo carece de tiempo libre ahora.

      Mojemu dziadkowi brakuje teraz wolnego czasu.

    • El candidato carecía de experiencia para ese puesto de trabajo.

      Kandydatowi brakowało doświadczenia na to stanowisko pracy.

    • Si careces de recursos, la universidad te ofrecerá una beca.

      Jeśli nie posiadasz środków, uniwersytet zaoferuje ci stypendium.

    • Sus argumentos carecen de rigor científico y no convencen al jurado evaluador.

      Jego argumentom brakuje naukowej rzetelności i nie przekonują komisji oceniającej.

    • La propuesta inicial fue rechazada porque carecía del respaldo unánime de los socios.

      Wstępna propozycja została odrzucona, ponieważ brakowało jej jednomyślnego poparcia wspólników.

Konstrukcje

  • carecer de

    czasownik wymagający przyimka 'de' – oznacza 'nie posiadać, brakować czegoś'.

    Carecemos de fondos suficientes.

    Brakuje nam wystarczających środków.

Zwroty

  • carecer de fundamento

    być bezpodstawnym

  • carecer de importancia

    nie mieć znaczenia

  • carecer de medios

    nie posiadać środków (finansowych)

Synonimy

  • faltarbrakować

    Bardziej potoczne, często używane w konstrukcji 'me falta...' (czegoś mi brakuje).

  • no tenernie mieć

    Najbardziej neutralne i powszechne, mniej formalne niż 'carecer'.

  • escasearbrakować / być w niedoborze

    Oznacza 'być w niedostatku', używane o rzeczach, które są rzadkie, nie o osobach.

Antonimy

  • tenermieć

  • poseerposiadać

  • abundarmieć pod dostatkiem