CZASOWNIKczęstość: bardzo rzadkie

rielar po polsku

rje.ˈlaɾ

koniugacja
-ar

co znaczy rielar

  1. migotać, lśnić, błyszczeć

    lśnić migoczącym światłem, zwłaszcza odbitym w wodzie

    literacki

    Używane głównie w języku poetyckim i literackim, najczęściej w odniesieniu do światła księżyca lub gwiazd odbijających się w tafli wody.

    • La luna riela sobre las aguas tranquilas del mar.

      Księżyc migocze na spokojnych wodach morza.

    • La luz riela en el río oscuro.

      Światło migocze na ciemnej rzece.

    • El sol riela sobre el lago azul.

      Słońce lśni na błękitnym jeziorze.

    • Ayer la luna rielaba sobre la piscina del hotel.

      Wczoraj księżyc migotał na hotelowym basenie.

    • Durante el viaje en barco, las luces rielaban suavemente.

      Podczas rejsu statkiem światła łagodnie migotały.

    • Al caer la noche, los faroles del muelle rielaban sobre la superficie encrespada del puerto.

      O zmierzchu latarnie na molo migotały na wzburzonej powierzchni portu.

    • Una débil claridad riela entre las ondas plateadas mientras la brisa agita las aguas sombrías.

      Słaby blask migocze wśród srebrzystych fal, podczas gdy bryza porusza mroczne wody.

Synonimy

  • brillarświecić, błyszczeć

    Bardziej ogólne i neutralne; rielar odnosi się ściśle do migotliwego blasku odbitego światła.

  • centellearmigotać, iskrzyć się

    Oznacza szybkie, przerywane błyski światła (np. gwiazd), podczas gdy rielar sugeruje falujący, lśniący odblask na powierzchni.