mande po polsku

Typowo meksykański zwrot grzecznościowy, używany w odpowiedzi na wołanie po imieniu lub gdy nie dosłyszało się rozmówcy. Wywodzi się z formy trybu rozkazującego od czasownika „mandar” (rozkazywać).

• —¡Juan! —¡Mande! ¿Qué necesitas?

  — Juan! — Słucham! Czego potrzebujesz?

• ¿Mande? Habla un poco más fuerte, por favor.

  Słucham? Mów trochę głośniej, proszę.

• ¿Mande? No escucho bien la tele.

  Słucham? Słabo słyszę telewizor.

• —¡Abuelo! —¡Mande, hijo! ¿Qué pasa?

  — Dziadku! — Słucham, synku! Co się dzieje?

• ¿Mande? Perdón, no entendí la última pregunta.

  Słucham? Przepraszam, nie zrozumiałem ostatniego pytania.

• —¡Doctora Ruiz! —¡Mande! Ahora mismo voy.

  — Pani doktor Ruiz! — Słucham! Już idę.

• —¡Mande, señorita! —respondió el anciano mozo, inclinando la cabeza con exquisita educación.

  — Słucham, panienko! — odpowiedział starszy kelner, kłaniając się z wyszukaną uprzejmością.

• Entre el bullicio del andén apenas escuché el aviso y solté un distraído: «¿Mande?».

  Wśród zgiełku na peronie ledwo dosłyszałem komunikat i rzuciłem roztargnione: „Słucham?”.