la ralea po polsku

Słowo o silnie pejoratywnym zabarwieniu, używane do pogardliwego określenia ludzi uważanych za podejrzanych, zdemoralizowanych lub niegodnych zaufania.

• No quiero que te juntes con gente de esa ralea.

  Nie chcę, żebyś zadawał się z ludźmi z takiego marginesu.

• El barrio se llenó de delincuentes y ralea de todo tipo.

  Dzielnica zapełniła się przestępcami i szumowinami wszelkiej maści.

• Esa ralea nunca ayuda en el barrio.

  Ta hołota nigdy nie pomaga w dzielnicy.

• No hablo con personas de esa ralea.

  Nie rozmawiam z ludźmi z takiego marginesu.

• Ayer el jefe despidió a varios empleados de la peor ralea.

  Wczoraj szef zwolnił kilku pracowników najgorszego sortu.

• Decidimos mudarnos porque el vecindario se llenó de esa ralea.

  Zdecydowaliśmy się przeprowadzić, bo okolica zapełniła się tą hołotą.

• El aristócrata rehusó estrechar la mano de un comerciante a quien consideraba de la más baja ralea.

  Arystokrata odmówił uściśnięcia ręki kupca, którego uważał za człowieka z najgorszego motłochu.

• Los cronistas describieron la taberna como un nido infecto frecuentado por bribones y maleantes de toda ralea.

  Kronikarze opisali tawernę jako plugawe gniazdo odwiedzane przez łotrów i rzezimieszków wszelkiej maści.