RZECZOWNIKczęstość: bardzo rzadkie

la apócope po polsku

a.ˈpo.ko.pe

rodzaj
żeński
rodzajnik
la

co znaczy la apócope

  1. apokopa

    (zanik głoski lub sylaby na końcu wyrazu)

    specjalistyczny

    Termin językoznawczy. Oznacza samo zjawisko utraty końcowych głosek, np. „grande” → „gran”, „bueno” → „buen”.

    • La apócope es muy frecuente en los adjetivos que van delante del sustantivo.

      Apokopa jest bardzo częsta w przymiotnikach stojących przed rzeczownikiem.

    • «Gran» se forma por apócope de «grande».

      „Gran” powstaje przez apokopę z „grande”.

    • La apócope cambia el final de palabras.

      Apokopa zmienia koniec słów.

    • Esta regla explica la apócope en clase.

      Ta reguła wyjaśnia apokopę na lekcji.

    • El profesor explicó la apócope de varios adjetivos comunes.

      Nauczyciel wyjaśnił apokopę kilku powszechnych przymiotników.

    • Ayer aprendimos cómo funciona la apócope en español.

      Wczoraj nauczyliśmy się, jak działa apokopa w języku hiszpańskim.

    • A lo largo de los siglos, la apócope transformó profundamente la fonética de las lenguas romances.

      Na przestrzeni wieków apokopa głęboko przekształciła fonetykę języków romańskich.

    • Determinadas restricciones fonológicas impiden la apócope en contextos donde el acento recae en la última sílaba.

      Pewne ograniczenia fonologiczne uniemożliwiają apokopę w kontekstach, gdzie akcent pada na ostatnią sylabę.

  2. forma skrócona, skrót wyrazu

    forma skrócona powstała przez apokopę

    specjalistyczny

    Odnosi się do samego skróconego wyrazu, np. „buen”, „primer” albo potocznych skrótów typu „bici” od „bicicleta”.

    • «Buen» es la apócope de «bueno».

      „Buen” to skrócona forma „bueno”.

    • Uso la apócope delante del nombre.

      Używam formy skróconej przed rzeczownikiem.

    • Esa palabra corta es una apócope.

      To krótkie słowo jest formą skróconą.

    • No recordaba cuál era la apócope correcta para esta frase.

      Nie pamiętałem, jaka była poprawna forma skrócona dla tego zdania.

    • Escribiste una apócope incorrecta en el examen de gramática.

      Napisałeś błędną formę skróconą na egzaminie z gramatyki.

    • El término coloquial «bici» constituye una apócope plenamente integrada en el léxico cotidiano de los hablantes.

      Potoczne określenie „bici” stanowi formę skróconą w pełni zintegrowaną z codziennym słownictwem użytkowników języka.

    • En aquel manuscrito medieval abundaban apócopes insólitas que desconcertaron a los filólogos más experimentados.

      W tamtym średniowiecznym rękopisie obfitowały niezwykłe formy skrócone, które zbiły z tropu najbardziej doświadczonych filologów.

Zwroty

  • por apócope

    przez apokopę

Antonimy

  • la paragogeparagoga (dodanie głoski na końcu wyrazu)