CZASOWNIK
incumbir po polsku
iŋkumˈbiɾ
- -ir
- nieprzechodni
co znaczy incumbir
należeć do obowiązków, spoczywać na kimś, dotyczyć
Obowiązek lub odpowiedzialność
Zazwyczaj używany w trzeciej osobie liczby pojedynczej lub mnogiej z zaimkiem dopełnienia dalszego (me, te, le, nos, os, les).
Esa tarea no te incumbe a ti.
To zadanie nie należy do twoich obowiązków.
Incumbe al Estado garantizar la seguridad de los ciudadanos.
Na państwie spoczywa obowiązek zagwarantowania bezpieczeństwa obywatelom.
Esta decisión le incumbe al jefe.
Ta decyzja należy do szefa.
Ese trabajo nos incumbe a todos.
Ta praca to obowiązek nas wszystkich.
Cuidar la seguridad de los clientes le incumbe al hotel.
Dbanie o bezpieczeństwo gości leży w gestii hotelu.
Organizar el viaje de mañana le incumbe a mi hermano.
Zorganizowanie jutrzejszej wycieczki należy do mojego brata.
La supervisión de estos protocolos de emergencia le incumbe exclusivamente a la dirección técnica.
Nadzór nad tymi procedurami awaryjnymi spoczywa wyłącznie na dyrekcji technicznej.
Garantizar el cumplimiento estricto de la ley le incumbe por mandato al poder judicial.
Gwarantowanie ścisłego przestrzegania prawa należy z mocy prawa do władzy sądowniczej.
dotyczyć, obchodzić
Zainteresowanie lub sprawa
Często używane w zwrotach negatywnych, aby wskazać, że coś nie jest czyjąś sprawą.
Lo que yo haga con mi vida no le incumbe a nadie.
To, co robię ze swoim życiem, nie powinno nikogo obchodzić.
Ese secreto familiar no te incumbe.
Ta tajemnica rodzinna cię nie dotyczy.
Sus planes personales no me incumben.
Jego osobiste plany mnie nie obchodzą.
Todo lo que dijeron en la reunión nos incumbe directamente.
Wszystko, co powiedzieli na zebraniu, dotyczy nas bezpośrednio.
Esa conversación privada no le incumbe a ningún vecino.
Ta prywatna rozmowa nie dotyczy żadnego sąsiada.
Las repercusiones de la reforma fiscal incumben a todos los sectores económicos del país.
Skutki reformy podatkowej dotyczą wszystkich sektorów gospodarki w kraju.
El cambio climático plantea graves desafíos éticos que nos incumben como sociedad civilizada.
Zmiana klimatu stawia poważne wyzwania etyczne, które dotyczą nas jako cywilizowanego społeczeństwa.
Konstrukcje
incumbir a [persona]
Używane z przyimkiem a, wskazując osobę, na której spoczywa obowiązek. Często występuje z zaimkiem osobowym w celowniku: me incumbe, te incumbe itd.
Te incumbe a ti tomar la decisión.
To do ciebie należy podjęcie decyzji.
Zwroty
en lo que me incumbe
w tym, co mnie dotyczy / jeśli o mnie chodzi
por lo que a mí me incumbe
co do moich obowiązków / z mojej strony
Synonimy
atañerdotyczyć
Bardziej ogólne 'dotyczyć', mniej nacechowane obowiązkiem; często używane w odniesieniu do spraw, tematów (np. en lo que atañe a...).
correspondernależeć do
Może oznaczać 'należeć do obowiązków', ale również 'być właściwym, stosownym' lub 'odpowiadać (w korespondencji)'. W znaczeniu powinności formalniejsze.
competirnależeć do kompetencji
Ma dwa znaczenia: 'należeć do obowiązków' (synonim incumbir) oraz 'rywalizować'. W kontekście obowiązku rzadsze i bardziej książkowe.
tocarprzypadać (w udziale)
Bardziej potoczne, często używane w mowie: 'te toca a ti' = 'twoja kolej, twój obowiązek'. Nieformalne w porównaniu z incumbir.
Antonimy
desentendersenie poczuwać się do czegoś
ignorarignorować