CZASOWNIK

incumbir po polsku

iŋkumˈbiɾ

grupa
-ir
typ
nieprzechodni

co znaczy incumbir

  1. należeć do obowiązków, spoczywać na kimś, dotyczyć

    Obowiązek lub odpowiedzialność

    formalny

    Zazwyczaj używany w trzeciej osobie liczby pojedynczej lub mnogiej z zaimkiem dopełnienia dalszego (me, te, le, nos, os, les).

    • Esa tarea no te incumbe a ti.

      To zadanie nie należy do twoich obowiązków.

      W pracy lub przy podziale zadań.

    • Incumbe al Estado garantizar la seguridad de los ciudadanos.

      Na państwie spoczywa obowiązek zagwarantowania bezpieczeństwa obywatelom.

      Kontekst prawny lub polityczny.

    • Esta decisión le incumbe al jefe.

      Ta decyzja należy do szefa.

    • Ese trabajo nos incumbe a todos.

      Ta praca to obowiązek nas wszystkich.

    • Cuidar la seguridad de los clientes le incumbe al hotel.

      Dbanie o bezpieczeństwo gości leży w gestii hotelu.

    • Organizar el viaje de mañana le incumbe a mi hermano.

      Zorganizowanie jutrzejszej wycieczki należy do mojego brata.

    • La supervisión de estos protocolos de emergencia le incumbe exclusivamente a la dirección técnica.

      Nadzór nad tymi procedurami awaryjnymi spoczywa wyłącznie na dyrekcji technicznej.

    • Garantizar el cumplimiento estricto de la ley le incumbe por mandato al poder judicial.

      Gwarantowanie ścisłego przestrzegania prawa należy z mocy prawa do władzy sądowniczej.

  2. dotyczyć, obchodzić

    Zainteresowanie lub sprawa

    Często używane w zwrotach negatywnych, aby wskazać, że coś nie jest czyjąś sprawą.

    • Lo que yo haga con mi vida no le incumbe a nadie.

      To, co robię ze swoim życiem, nie powinno nikogo obchodzić.

      Wypowiedź o charakterze osobistym.

    • Ese secreto familiar no te incumbe.

      Ta tajemnica rodzinna cię nie dotyczy.

    • Sus planes personales no me incumben.

      Jego osobiste plany mnie nie obchodzą.

    • Todo lo que dijeron en la reunión nos incumbe directamente.

      Wszystko, co powiedzieli na zebraniu, dotyczy nas bezpośrednio.

    • Esa conversación privada no le incumbe a ningún vecino.

      Ta prywatna rozmowa nie dotyczy żadnego sąsiada.

    • Las repercusiones de la reforma fiscal incumben a todos los sectores económicos del país.

      Skutki reformy podatkowej dotyczą wszystkich sektorów gospodarki w kraju.

    • El cambio climático plantea graves desafíos éticos que nos incumben como sociedad civilizada.

      Zmiana klimatu stawia poważne wyzwania etyczne, które dotyczą nas jako cywilizowanego społeczeństwa.

Konstrukcje

  • incumbir a [persona]

    Używane z przyimkiem a, wskazując osobę, na której spoczywa obowiązek. Często występuje z zaimkiem osobowym w celowniku: me incumbe, te incumbe itd.

    Te incumbe a ti tomar la decisión.

    To do ciebie należy podjęcie decyzji.

Zwroty

  • en lo que me incumbe

    w tym, co mnie dotyczy / jeśli o mnie chodzi

  • por lo que a mí me incumbe

    co do moich obowiązków / z mojej strony

Synonimy

  • atañerdotyczyć

    Bardziej ogólne 'dotyczyć', mniej nacechowane obowiązkiem; często używane w odniesieniu do spraw, tematów (np. en lo que atañe a...).

  • correspondernależeć do

    Może oznaczać 'należeć do obowiązków', ale również 'być właściwym, stosownym' lub 'odpowiadać (w korespondencji)'. W znaczeniu powinności formalniejsze.

  • competirnależeć do kompetencji

    Ma dwa znaczenia: 'należeć do obowiązków' (synonim incumbir) oraz 'rywalizować'. W kontekście obowiązku rzadsze i bardziej książkowe.

  • tocarprzypadać (w udziale)

    Bardziej potoczne, często używane w mowie: 'te toca a ti' = 'twoja kolej, twój obowiązek'. Nieformalne w porównaniu z incumbir.

Antonimy

  • desentendersenie poczuwać się do czegoś

  • ignorarignorować