PRZYMIOTNIKczęstość: mniej częste

impune po polsku

im.ˈpu.ne

stopniowanie
positiu

co znaczy impune

  1. bezkarny

    który nie poniósł kary za popełniony czyn

    • El crimen no quedará impune.

      Zbrodnia nie pozostanie bezkarna.

    • Lamentablemente, muchos actos de corrupción siguen impunes.

      Niestety, wiele aktów korupcji wciąż pozostaje bezkarnych.

    • El mal comportamiento no es impune.

      Złe zachowanie nie jest bezkarne.

    • Ese ladrón nunca queda impune.

      Tamten złodziej nigdy nie uchodzi bezkarnie.

    • El conductor huyó pero no quedará impune.

      Kierowca uciekł, ale nie pozostanie bezkarny.

    • Pensaba que sus mentiras iban a quedar impunes.

      Myślał, że jego kłamstwa ujdą mu na sucho.

    • La oposición denunció que los actos de corrupción no pueden continuar impunes.

      Opozycja potępiła fakt, że akty korupcji nie mogą nadal pozostawać bezkarne.

    • La organización de derechos humanos exige que ningún abuso militar resulte impune.

      Organizacja praw człowieka domaga się, aby żadne nadużycie wojskowe nie uszło bezkarnie.

Konstrukcje

  • quedar [sustantivo] impune

    Najczęstsza kolokacja: uchodzić na sucho, pozostawać bezkarnym (np. o zbrodni, przestępstwie).

    El crimen no quedará impune.

    Zbrodnia nie ujdzie bezkarnie.

Zwroty

  • quedar impune

    ujść bezkarnie / pozostać bezkarnym

Synonimy

  • impunidobezkarny

    Rzadziej używana, bardziej formalna forma.

Antonimy

  • castigadoukarany