CZASOWNIKczęstość: rzadkie

imbuir po polsku

im.bwiɾ

koniugacja
-ir
typ
nieregularny (jak construir)

co znaczy imbuir

  1. wpajać, zaszczepiać, nasycać

    zaszczepiać, wpajać idee lub uczucia

    formalny

    • El maestro intentó imbuir a sus alumnos de un profundo amor por la lectura.

      Nauczyciel starał się wpoić swoim uczniom głęboką miłość do czytania.

    • El padre imbuye calma a sus hijos.

      Ojciec wpaja spokój swoim dzieciom.

    • Mi abuela me imbuye respeto siempre.

      Moja babcia zawsze wpaja mi szacunek.

    • Durante el viaje, mi tío nos imbuyó curiosidad por la historia.

      Podczas podróży wujek zaszczepił w nas ciekawość historii.

    • El nuevo jefe quiere imbuir optimismo a todo el equipo.

      Nowy szef chce wpoić optymizm całemu zespołowi.

    • La prensa intentó imbuir temor a los ciudadanos ante las inminentes reformas económicas.

      Prasa próbowała zaszczepić strach obywatelom w obliczu nieuchronnych reform gospodarczych.

Konstrukcje

  • imbuir [a alguien] de [algo]

    Wskazuje osobę oraz wpajane jej idee, wartości lub uczucia.

    La abuela supo imbuir a sus nietos de valores sólidos.

    Babcia potrafiła wpoić swoim wnukom solidne wartości.

  • imbuir [algo] en [alguien]

    Alternatywna konstrukcja kładąca nacisk na wpajaną treść.

    El entrenador intentó imbuir confianza en el equipo.

    Trener próbował wpoić drużynie pewność siebie.

Synonimy

  • inculcarwpajać

    Częstsze w codziennym języku, kładzie nacisk na powtarzalne uczenie zasad lub wartości.

  • infundirnatchnąć, wzbudzić

    Koncentruje się na wywoływaniu emocji lub stanów ducha (np. strachu, odwagi).