CZASOWNIKczęstość: rzadkie

flagelarse po polsku

fla.xe.ˈlaɾ.se

koniugacja
-ar
typ
zwrotny

co znaczy flagelarse

  1. biczować się, chłostać się, smagać się

    biczować samego siebie (np. w ramach pokuty)

    Dosłowne znaczenie, najczęściej w kontekście religijnych praktyk pokutnych, np. procesji w Wielkim Tygodniu.

    • Algunos penitentes se flagelan durante la procesión de Semana Santa.

      Niektórzy pokutnicy biczują się podczas procesji w Wielkim Tygodniu.

    • En la Edad Media muchos fieles se flagelaban para expiar sus pecados.

      W średniowieczu wielu wiernych biczowało się, by odpokutować swoje grzechy.

    • El hombre se flagela en su habitación.

      Mężczyzna biczuje się w swoim pokoju.

    • Ellos se flagelan con una cuerda vieja.

      Oni biczują się starym sznurem.

    • Durante el rito antiguo, los fieles se flagelaban la espalda.

      Podczas starożytnego rytuału wierni chłostali się po plecach.

    • El monje decidió flagelarse para purificar sus pecados pasados.

      Mnich postanowił się biczować, aby oczyścić swoje dawne grzechy.

    • Aislado en la celda, el asceta se flagelaba hasta perder el sentido como muestra de devoción.

      Odizolowany w celi asceta biczował się do utraty przytomności na znak oddania.

    • Los devotos se flagelaron brutalmente con látigos de cuero durante la ceremonia penitencial.

      Pobożni brutalnie chłostali się skórzanymi biczami podczas ceremonii pokutnej.

  2. zadręczać się, obwiniać się, katować się

    obwiniać się, nadmiernie się zadręczać

    obwiniać się, nadmiernie się zadręczać

    Przenośnie: gdy ktoś bez końca wyrzuca sobie błąd lub porażkę. Często w radach typu „no te flageles”, czyli „nie zadręczaj się”.

    • Deja de flagelarte por ese error; le pasa a cualquiera.

      Przestań się zadręczać tym błędem, każdemu się zdarza.

    • No sirve de nada flagelarse por lo que ya no se puede cambiar.

      Nie ma sensu się obwiniać o to, czego już nie da się zmienić.

    • No te flageles por esa tontería.

      Nie zadręczaj się tą głupotą.

    • Ella se flagela siempre por todo.

      Ona zawsze zadręcza się wszystkim.

    • Cometiste un error menor, así que no debes flagelarte tanto.

      Popełniłeś drobny błąd, więc nie powinieneś się tak katować.

    • Tras perder el partido decisivo, el capitán no paró de flagelarse.

      Po przegraniu decydującego meczu kapitan nie przestawał się obwiniać.

    • De nada sirve flagelarse por los fracasos de una gestión que ya no tiene remedio.

      Na nic się nie zda obwinianie się za porażki zarządu, których nie da się już naprawić.

    • En lugar de buscar soluciones prácticas, el ministro optó por flagelarse ante la opinión pública.

      Zamiast szukać praktycznych rozwiązań, minister wolał publicznie się biczować przed opinią publiczną.

Konstrukcje

  • flagelarse por [algo]

    W znaczeniu przenośnym przyczynę wyrzutów sumienia wprowadza się przyimkiem „por”.

    Se flagela por no haber llamado a su madre.

    Zadręcza się tym, że nie zadzwonił do matki.

Synonimy

  • autoflagelarsebiczować się, zadręczać się

    Mocniej podkreśla, że chodzi o samego siebie; w przenośni częstsze niż „flagelarse”.

  • fustigarsechłostać się

    Rzadsze i bardziej książkowe.

  • torturarsezadręczać się

    Tylko w znaczeniu przenośnym; szersze, obejmuje każde dręczenie się myślami, nie tylko poczucie winy.