CZASOWNIK

escupir po polsku

es.kuˈpiɾ

grupa
-ir
typ
przechodni i nieprzechodni

co znaczy escupir

  1. pluć, splunąć

    czynność fizjologiczna

    neutralny

    Często używane w kontekście pozbywania się śliny z ust.

    • Él escupió en el suelo antes de hablar.

      Splunął na ziemię, zanim zaczął mówić.

      Opis zachowania

    • Está prohibido escupir en el transporte público.

      Plucie w środkach transportu publicznego jest zabronione.

      Regulamin

    • El chico maleducado siempre escupe aquí.

      Nieokrzesany chłopak zawsze tutaj pluje.

    • Mi abuelo nunca escupe en la calle.

      Mój dziadek nigdy nie pluje na ulicy.

    • El médico me pidió que no escupiera sangre.

      Lekarz poprosił mnie, żebym nie pluł krwią.

    • Durante el partido, el jugador escupió de rabia.

      Podczas meczu zawodnik splunął ze złości.

    • El anciano carraspeó con fuerza y escupió en el viejo pañuelo de tela.

      Starzec odchrząknął głośno i splunął w starą płócienną chustkę.

    • Indignado por la injusticia del veredicto, el reo escupió con desprecio hacia el tribunal.

      Oburzony niesprawiedliwością wyroku, oskarżony splunął z pogardą w stronę trybunału.

  2. wypluwać, wypluć

    usuwanie czegoś z ust

    neutralny

    Używane, gdy usuwamy z ust jedzenie lub przedmioty.

    • El niño escupió la verdura porque no le gustaba.

      Dziecko wypluło warzywa, bo mu nie smakowały.

      Przy jedzeniu

    • Tienes que escupir el hueso de la cereza.

      Musisz wypluć pestkę czereśni.

      Instrukcja

    • El niño escupe la comida caliente.

      Dziecko wypluwa gorące jedzenie.

    • Mi hija escupe las semillas negras.

      Moja córka wypluwa czarne pestki.

    • Ayer comí cerezas y escupí todos los huesos.

      Wczoraj jadłem czereśnie i wyplułem wszystkie pestki.

    • El dentista me dijo que escupiera el agua.

      Dentysta powiedział mi, żebym wypluł wodę.

    • Tras morder el fruto silvestre, escupió la pulpa amarga de inmediato sobre la hierba.

      Po ugryzieniu dzikiego owocu natychmiast wypluł gorzki miąższ na trawę.

    • El náufrago escupió el agua salada mientras intentaba recuperar el aliento en la orilla.

      Rozbitek wypluwał słoną wodę, próbując złapać oddech na brzegu.

  3. wyrzucać z siebie, wypluwać (słowa)

    przenośnie o słowach

    potoczny

    Używane, gdy ktoś mówi coś gwałtownie, z nienawiścią lub pogardą, często w sytuacjach konfliktowych.

    • Escupió una serie de insultos y se fue.

      Wyrzucił z siebie serię obelg i wyszedł.

      Kłótnia

    • El hombre furioso escupe palabras malas.

      Wściekły mężczyzna wyrzuca z siebie złe słowa.

    • Mi jefe enfadado siempre escupe órdenes.

      Mój zły szef zawsze wypluwa rozkazy.

    • Ella escupió la verdad sin pensar en las consecuencias.

      Wyrzuciła z siebie prawdę, nie myśląc o konsekwencjach.

    • En medio de la discusión, escupieron muchas mentiras.

      W trakcie kłótni wypluli z siebie wiele kłamstw.

    • Ciego de cólera, el testigo escupió acusaciones falsas contra todos los presentes en la sala.

      Zaślepiony gniewem świadek wyrzucił z siebie fałszywe oskarżenia przeciwko wszystkim obecnym na sali.

    • El crítico escupió una mordaz condena que destruyó para siempre la reputación del joven novelista.

      Krytyk wypluł zjadliwe potępienie, które na zawsze zniszczyło reputację młodego powieściopisarza.

Konstrukcje

  • escupir [sustantivo]

    Użycie przechodnie, gdy wypluwa się konkretną rzecz (np. pestkę) lub słowa.

    Escupió la semilla de la manzana.

    Wypluł pestkę jabłka.

  • escupir en [sustantivo]

    Pluć na coś lub w jakieś miejsce (np. na podłogę).

    Está prohibido escupir en el suelo.

    Zabronione jest plucie na podłogę.

Zwroty

  • escupir al cielo

    pluć pod wiatr (robić coś, co obróci się przeciwko nam)

  • escupir fuego

    ziać ogniem

  • escupir sangre

    pluć krwią

Synonimy

  • salivarślinić się

    Oznacza wydzielać ślinę, nie pluć. Używa się w kontekście fizjologicznym, nie do usuwania śliny z ust.

  • lanzarrzucać

    W przenośni oznacza gwałtowne wypowiadanie słów, ale bez negatywnego wydźwięku 'wypluwania'.

Antonimy

  • tragarpołykać

  • ingerirspożywać