el alba po polsku

Moment dnia tuż przed wschodem słońca; często używane w literaturze i poezji.

• Los pescadores salen al alba.

  Rybacy wypływają o świcie.

• El alba teñía el cielo de rosa.

  Brzask barwił niebo na różowo.

• Mi padre camina al alba cada día.

  Mój ojciec spaceruje o świcie każdego dnia.

• El alba ilumina la cocina de casa.

  Świt rozświetla domową kuchnię.

• Mañana saldremos de viaje antes del alba.

  Jutro wyruszymy w podróż przed świtem.

• Los pájaros cantaron con las primeras luces del alba.

  Ptaki śpiewały z pierwszymi światłami brzasku.

• Un viento gélido sacudió los árboles cuando despuntaba el alba sobre las colinas.

  Lodowaty wiatr wstrząsnął drzewami, gdy nad wzgórzami świtało.

• Aquel tratado de paz marcó el alba de una era próspera tras décadas de conflicto.

  Ów traktat pokojowy wyznaczył zaranie dostatniej ery po dziesięcioleciach konfliktu.

Biała szata liturgiczna noszona przez duchownych.

• El sacerdote se puso el alba antes de la misa.

  Ksiądz założył albę przed mszą.

• La mujer limpia el alba blanca hoy.

  Kobieta czyści dzisiaj białą albę.

• El niño lleva el alba en misa.

  Chłopiec ma na sobie albę podczas mszy.

• El acólito planchó con cuidado el alba para la ceremonia.

  Akolita ostrożnie wyprasował albę na uroczystość.

• Guardaron el alba de lino en el armario parroquial.

  Schowali lnianą albę do szafy parafialnej.

• El anciano párroco vestía un alba de lino bordada primorosamente por las monjas del convento.

  Sędziwy proboszcz miał na sobie lnianą albę, kunsztownie wyhaftowaną przez zakonnice z klasztoru.

• En la penumbra de la sacristía destacaba la blancura inmaculada de aquella histórica alba.

  W półmroku zakrystii wyróżniała się nieskazitelna biel owej zabytkowej alby.