dubitativo po polsku

Zazwyczaj odnosi się do postawy, gestu, tonu głosu lub sposobu zachowania.

• Me miró con un gesto dubitativo antes de responder.

  Spojrzał na mnie z niepewną miną, zanim odpowiedział.

  Opis wyrazu twarzy

• Su tono dubitativo sugería que no estaba convencido de la decisión.

  Jego wahający się ton sugerował, że nie był przekonany co do decyzji.

  Opis sposobu mówienia

• El niño tiene un tono dubitativo hoy.

  Chłopiec mówi dziś niepewnym tonem.

• Tu respuesta suena un poco dubitativa.

  Twoja odpowiedź brzmi trochę niepewnie.

• El testigo dio una respuesta dubitativa sobre la hora del accidente.

  Świadek udzielił niepewnej odpowiedzi na temat godziny wypadku.

• Ella se mostró dubitativa cuando le pregunté por sus planes.

  Wydawała się niezdecydowana, kiedy zapytałem ją o plany.

• Tras un comienzo dubitativo, el equipo recuperó la iniciativa y dominó el resto del encuentro.

  Po niepewnym początku drużyna odzyskała inicjatywę i zdominowała resztę meczu.

• El portavoz mantuvo una actitud dubitativa ante las incómodas preguntas de los periodistas económicos.

  Rzecznik zachowywał niepewną postawę w obliczu niewygodnych pytań dziennikarzy ekonomicznych.