bellaco po polsku

Tradycyjne określenie kogoś przebiegłego i pozbawionego skrupułów; we współczesnym języku ma często zabarwienie literackie lub archaiczne.

• Ese hombre cometió una acción bellaca que nadie en el pueblo perdona.

  Tamten człowiek dopuścił się nikczemnego czynu, którego nikt we wsi mu nie wybaczy.

• Ese hombre bellaco nunca ayuda a nadie.

  Ten podły człowiek nigdy nikomu nie pomaga.

• El jefe bellaco no paga el sueldo.

  Podły szef nie wypłaca pensji.

• No esperaba una traición tan bellaca de mi socio.

  Nie spodziewałem się tak nikczemnej zdrady ze strony wspólnika.

• El vecino inventó mentiras bellacas para perjudicar a mi familia.

  Sąsiad wymyślił podłe kłamstwa, żeby zaszkodzić mojej rodzinie.

• El tirano impuso un castigo bellaco a quienes osaron cuestionar sus decisiones arbitrarias.

  Tyran nałożył bezecną karę na tych, którzy odważyli się kwestionować jego arbitralne decyzje.

• A través de una maniobra bellaca, el ministro despojó de sus tierras a los campesinos.

  Za sprawą nikczemnego manewru minister pozbawił chłopów ich ziemi.