CZASOWNIKczęstość: rzadkie

azorar po polsku

a.so.ˈɾaɾ

koniugacja
-ar

co znaczy azorar

  1. wprawiać w zakłopotanie, zawstydzać, peszyć, onieśmielać

    wprawiać w zakłopotanie lub niepokój

    wprawiać w zakłopotanie lub niepokój
    • Tantos elogios empezaron a azorar a la joven escritora.

      Tyle pochwał zaczęło peszyć młodą pisarkę.

    • La mirada fija del profesor lo azoró durante el examen.

      Wzrok profesora utkwiony w nim wprawił go w zakłopotanie podczas egzaminu.

    • Tu mirada directa suele azorar a Juan.

      Twoje bezpośrednie spojrzenie zazwyczaj peszy Juana.

    • Las preguntas personales azoran al nuevo profesor.

      Osobiste pytania wprawiają w zakłopotanie nowego nauczyciela.

    • El silencio repentino de los invitados logró azorar a María.

      Nagła cisza gości zdołała zmieszać Maríę.

    • Sus comentarios irónicos siempre me azoran en las reuniones.

      Jego ironiczne komentarze zawsze mnie peszą na spotkaniach.

    • La inesperada presencia del inspector pareció azorar al contable, quien empezó a titubear visiblemente.

      Nieoczekiwana obecność inspektora zdawała się wprawić w zakłopotanie księgowego, który zaczął widocznie się jąkać.

    • Aquellas preguntas incisivas sobre su pasado consiguieron azorar al testigo durante el interrogatorio judicial.

      Te dociekliwe pytania o jego przeszłość zdołały onieśmielić świadka podczas przesłuchania sądowego.

Konstrukcje

  • azorar a [alguien]

    Wymaga dopełnienia bliższego wprowadzanego przez „a”, gdy odnosi się do osoby.

    Su mirada fija logró azorar al testigo.

    Jego uporczywe spojrzenie zdołało wprawić świadka w zakłopotanie.

Synonimy

  • turbarzawstydzać, mieszać

    Dotyczy wywołania głębszego zmieszania lub zachwiania spokoju ducha, podczas gdy «azorar» częściej wiąże się z nagłym onieśmieleniem.

  • intimidaronieśmielać

    Sugeruje budzenie lęku lub poczucia niższości, nie tylko zakłopotania.

Antonimy

  • tranquilizaruspokajać

  • animardodawać odwagi