CZASOWNIKczęstość: częste

nombrar po polsku

nom.ˈbɾaɾ

koniugacja
-ar

co znaczy nombrar

  1. mianować, powoływać, wyznaczać

    mianować na stanowisko

    mianować na stanowisko
    • El consejo decidió nombrar a una nueva directora.

      Zarząd zdecydował się mianować nową dyrektorkę.

    • Lo nombraron ministro de educación el mes pasado.

      W zeszłym miesiącu powołali go na ministra edukacji.

    • El jefe nombra a un nuevo encargado.

      Szef mianuje nowego kierownika.

    • Ellos nombran a María como secretaria general.

      Oni mianują Marię sekretarzem generalnym.

    • El mes pasado nombraron a mi padre director de la fábrica.

      W zeszłym miesiącu mianowali mojego ojca dyrektorem fabryki.

    • Pronto van a nombrar a los nuevos jueces del tribunal.

      Wkrótce mianują nowych sędziów trybunału.

    • El presidente decidió nombrar a un diplomático veterano para liderar las complejas negociaciones de paz.

      Prezydent postanowił mianować doświadczonego dyplomatę do poprowadzenia skomplikowanych negocjacji pokojowych.

    • Tras la dimisión del ministro, el parlamento se apresuró a nombrar a su sucesor interino.

      Po dymisji ministra parlament pośpieszył z mianowaniem jego tymczasowego następcy.

  2. wymieniać, wspominać, wymawiać imię

    wypowiadać imię lub wspominać

    • No quiero que vuelvas a nombrar a esa persona en mi casa.

      Nie chcę, żebyś znowu wspominał tę osobę w moim domu.

    • El profesor nombró a todos los alumnos que aprobaron el examen.

      Nauczyciel wymienił wszystkich uczniów, którzy zdali egzamin.

    • El profesor siempre nombra a cada alumno.

      Nauczyciel zawsze wymienia każdego ucznia.

    • En su mensaje nunca nombra a Carlos.

      W swojej wiadomości nigdy nie wspomina o Carlosie.

    • Durante la reunión de ayer nadie se atrevió a nombrar el problema.

      Podczas wczorajszego spotkania nikt nie odważył się wspomnieć o problemie.

    • Al dar las gracias, olvidó nombrar a sus compañeros de viaje.

      Dziękując, zapomniał wymienić swoich towarzyszy podróży.

    • El autor prefirió no nombrar explícitamente a sus adversarios políticos para evitar posibles represalias legales.

      Autor wolał nie wymieniać wprost swoich przeciwników politycznych, aby uniknąć ewentualnych kroków prawnych.

    • En su último discurso conmemorativo, el alcalde omitió nombrar a los héroes de la resistencia local.

      W swoim ostatnim przemówieniu okolicznościowym burmistrz pominął wymienienie bohaterów lokalnego ruchu oporu.

  3. nazywać, nadawać imię, nadawać nazwę

    nadawać imię lub nazwę

    nadawać imię lub nazwę

    W codziennym języku w znaczeniu nadawania imienia dziecku lub zwierzęciu częściej używa się czasownika „llamar” lub konstrukcji „poner un nombre”.

    • Los científicos nombraron la nueva especie en honor a su descubridor.

      Naukowcy nazwali nowy gatunek na cześć jego odkrywcy.

    • En el génesis, el primer hombre tuvo la tarea de nombrar a los animales.

      W Księdze Rodzaju pierwszy człowiek miał za zadanie nadać nazwy zwierzętom.

    • Mis padres nombran a mi hermano Lucas.

      Moi rodzice nadają bratu imię Lucas.

    • Los niños nombran al perro Manchas.

      Dzieci nazywają psa Łatek.

    • Los colonos nombraron aquella isla en honor a su reina.

      Koloniści nazwali tamtą wyspę na cześć swojej królowej.

    • Decidieron nombrar a la niña como su abuela paterna.

      Postanowili nazwać dziewczynkę imieniem jej babci ze strony ojca.

    • Los astrónomos que descubrieron el cometa decidieron nombrarlo según las reglas de la unión internacional.

      Astronomowie, którzy odkryli tę kometę, postanowili nazwać ją według zasad międzynarodowej unii.

    • La tribu indígena acostumbraba a nombrar los ríos según los eventos míticos ocurridos en sus orillas.

      Rdzennie plemię miało w zwyczaju nazywać rzeki na podstawie mitycznych wydarzeń mających miejsce na ich brzegach.

Konstrukcje

  • nombrar a [alguien] [sustantivo]

    Konstrukcja używana przy mianowaniu kogoś na stanowisko; nazwa funkcji występuje bezpośrednio po dopełnieniu, bez przyimka i rodzajnika.

    Nombraron a Elena presidenta de la asociación.

    Mianowali Elenę przewodniczącą stowarzyszenia.

  • nombrar a [alguien] para [sustantivo/infinitivo]

    Powoływać lub wyznaczać kogoś na dane stanowisko albo do wykonania określonego zadania.

    Lo nombraron para dirigir el nuevo proyecto.

    Wyznaczyli go do kierowania nowym projektem.

Zwroty

  • nombrar heredero

    mianować spadkobiercą

  • sin nombrar a nadie

    nie wymieniając nikogo z nazwiska

Synonimy

  • designarwyznaczać

    Bardziej formalne, używane głównie w odniesieniu do oficjalnego wyznaczania na stanowisko lub do konkretnego zadania.

  • mencionarwspominać

    Oznacza krótkie napomknięcie o kimś lub o czymś w rozmowie, podczas gdy „nombrar” skupia się na wypowiedzeniu samego imienia lub nazwy.

  • llamarnazywać

    Najczęstsze, codzienne słowo na określanie kogoś lub czegoś danym imieniem lub mianem.

  • denominarokreślać mianem

    Słowo książkowe i urzędowe, używane przy definiowaniu pojęć i nadawaniu oficjalnych nazw.

Antonimy

  • destituirodwoływać ze stanowiska

  • omitirpomijać