RZECZOWNIKczęstość: rzadkie

la usanza po polsku

u.ˈsan.sa

rodzaj
żeński

co znaczy la usanza

  1. zwyczaj, obyczaj

    zwyczaj, obyczaj lub tradycyjny sposób postępowania

    • Se vistieron según la usanza tradicional de la región para la fiesta.

      Ubrali się na święto zgodnie z tradycyjnym obyczajem panującym w regionie.

    • Esta comida sigue una vieja usanza familiar.

      To danie jest zgodne ze starym rodzinnym zwyczajem.

    • Ellos comen a la usanza del pueblo.

      Oni jedzą według obyczaju tej wioski.

    • Celebraron la boda a la antigua usanza en el campo.

      Wyprawili wesele starodawnym obyczajem na wsi.

    • Mi abuela mantiene la usanza de hornear pan los domingos.

      Moja babcia kultywuje zwyczaj pieczenia chleba w niedziele.

    • El pueblo conserva celosamente una usanza medieval que atrae a cientos de turistas cada año.

      Miasteczko zazdrośnie strzeże średniowiecznego zwyczaju, który co roku przyciąga setki turystów.

    • Aquella antigua usanza cayó en desuso con la llegada de la modernización a la comarca.

      Ów dawny obyczaj wyszedł z użycia wraz z nadejściem modernizacji w regionie.

Konstrukcje

  • a la usanza de [sustantivo]

    Używane w znaczeniu „na modłę kogoś/czegoś”, „zgodnie ze zwyczajem”.

    Se vistió a la usanza tradicional.

    Ubrał się zgodnie z tradycyjnym obyczajem.

Zwroty

  • a la usanza de

    na modłę (kogoś/czegoś), na wzór

  • a la vieja usanza

    po dawnemu, dawnym zwyczajem

Synonimy

  • costumbrezwyczaj

    „Costumbre” to słowo codzienne i uniwersalne, podczas gdy „usanza” brzmi nieco bardziej formalnie lub staroświecko.

  • tradicióntradycja

    „Tradición” kładzie większy nacisk na wielopokoleniowe dziedzictwo kulturowe.