el pueblo po polsku

Odnosi się do mniejszej jednostki osadniczej, mniejszej niż miasto (ciudad).

• Vivo en un pueblo pequeño cerca de la costa.

  Mieszkam w małej miejscowości blisko wybrzeża.

• Es el pueblo más bonito de España.

  To najładniejsza wieś w Hiszpanii.

• Mi abuela vive en este pueblo blanco.

  Moja babcia mieszka w tym białym miasteczku.

• Hay una farmacia en el pueblo nuevo.

  W nowej wsi jest apteka.

• Durante las vacaciones visitamos varios pueblos de la montaña.

  Podczas wakacji odwiedziliśmy kilka górskich wiosek.

• El autobús no llega hasta nuestro pueblo en invierno.

  Autobus nie dojeżdża zimą do naszego miasteczka.

• La despoblación amenaza con borrar del mapa numerosos pueblos del interior del país.

  Wyludnienie grozi wymazaniem z mapy licznych miasteczek w głębi kraju.

• Aquellos pueblos medievales conservan intacta su arquitectura tradicional de piedra y madera.

  Tamte średniowieczne wioski zachowują nienaruszoną tradycyjną architekturę z kamienia i drewna.

Ogół mieszkańców danego obszaru lub obywatele państwa jako siła polityczna.

• El pueblo tiene derecho a saber la verdad.

  Lud ma prawo znać prawdę.

• El pueblo salió a las calles para protestar.

  Ludzie wyszli na ulice, aby protestować.

• El pueblo escucha con atención al alcalde.

  Lud słucha burmistrza z uwagą.

• El presidente habla hoy para el pueblo.

  Prezydent przemawia dziś do społeczeństwa.

• El pueblo salió a la calle para exigir mejores servicios.

  Obywatele wyszli na ulicę, aby domagać się lepszych usług.

• Las autoridades no consultaron al pueblo sobre esta reforma.

  Władze nie skonsultowały tej reformy ze społeczeństwem.

• La Constitución consagra que la soberanía nacional reside en el pueblo y de él emana.

  Konstytucja sankcjonuje, że suwerenność narodowa spoczywa w rękach ludu i z niego wypływa.

• El descontento del pueblo estalló tras meses de medidas económicas sumamente impopulares.

  Niezadowolenie społeczeństwa wybuchło po miesiącach skrajnie niepopularnych środków gospodarczych.

Grupa ludzi o wspólnym pochodzeniu, języku lub kulturze.

• Los pueblos indígenas de América.

  Ludy tubylcze Ameryki.

• Es un pueblo con una historia milenaria.

  To naród z tysiącletnią historią.

• Este museo muestra la historia del pueblo.

  To muzeum pokazuje historię tego narodu.

• Los pueblos del norte comparten muchas comidas.

  Narody północy dzielą wiele potraw.

• Los historiadores explicaron las migraciones del pueblo judío.

  Historycy wyjaśnili migracje narodu żydowskiego.

• Existe un tratado de amistad entre ambos pueblos vecinos.

  Istnieje traktat o przyjaźni między oboma sąsiednimi narodami.

• La autodeterminación es un principio fundamental que garantiza la libertad de cada pueblo sobre la Tierra.

  Samostanowienie to fundamentalna zasada gwarantująca wolność każdemu narodowi na Ziemi.

• Diversas organizaciones defienden la supervivencia lingüística de los pueblos originarios de la selva amazónica.

  Różne organizacje bronią przetrwania językowego rdzennych ludów puszczy amazońskiej.

W kontekście historycznym lub socjologicznym: warstwy uboższe, w przeciwieństwie do elit.

• Era un hombre que venía del pueblo.

  Był człowiekiem, który wywodził się z ludu.

• El pueblo llano compra pan barato hoy.

  Pospólstwo kupuje dziś tani chleb.

• Mi abuelo siempre ayuda al pueblo humilde.

  Mój dziadek zawsze pomaga prostym ludziom.

• El candidato presumía de comer con la gente del pueblo.

  Kandydat chełpił się jedzeniem posiłków ze zwykłymi ludźmi.

• La aristocracia ignoraba por completo las quejas del pueblo.

  Arystokracja całkowicie ignorowała skargi pospólstwa.

• La novela retrata el abismo infranqueable entre las élites ilustradas y el pueblo llano analfabeto.

  Powieść ukazuje nieprzebytą przepaść między oświeconymi elitami a niepiśmiennym pospólstwem.

• A pesar de su riqueza acumulada, el pintor se sentía íntimamente vinculado al pueblo trabajador.

  Mimo nagromadzonego bogactwa malarz czuł się wewnętrznie związany z ludem pracującym.