Caín po polsku

Często używane przenośnie na określenie kogoś zawistnego, zdradliwego lub kogoś, kto krzywdzi bliskich.

• En la historia bíblica, Caín sintió envidia de su hermano Abel.

  W historii biblijnej Kain poczuł zazdrość o swojego brata Abla.

• Ese hombre resultó ser un Caín para su propia familia.

  Ten człowiek okazał się Kainem dla własnej rodziny.

• Ese hombre malo es un Caín.

  Tamten zły człowiek to zdrajca.

• Caín no habla con su propia familia.

  Kain nie rozmawia ze swoją własną rodziną.

• Descubrió que su socio era un Caín y huyó.

  Odkrył, że jego wspólnik był zdrajcą, i uciekł.

• Nadie esperaba que su amigo actuara como Caín.

  Nikt się nie spodziewał, że jego przyjaciel zachowa się jak Kain.

• La tragedia familiar culminó cuando el hijo menor denunció a su propio hermano como un auténtico Caín.

  Tragedia rodzinna osiągnęła apogeum, gdy młodszy syn doniósł na własnego brata niczym prawdziwy Kain.

• Cegado por la envidia desmedida, aquel heredero traicionó a los suyos y se convirtió en el Caín del clan.

  Zaślepiony bezmierną zawiścią, ów spadkobierca zdradził swoich i stał się Kainem klanu.